ทำไมเต่าทะเลจึงสำคัญต่อมหาสมุทรที่สมบูรณ์

ความสำคัญของเต่าทะเลต่อระบบนิเวศทางทะเล

เต่าทะเลมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความหลากหลายทางชีวภาพของมหาสมุทร และมีส่วนสำคัญอย่างมากต่อระบบนิเวศที่สมบูรณ์

ในบรรดาประโยชน์เชิงนิเวศมากมายของเต่าทะเล พวกมันช่วยให้ระบบนิเวศแนวปะการังสมบูรณ์และมีผลิตภาพสูง ทั้งยังมีบทบาทสำคัญในการรักษาสมดุลของห่วงโซ่อาหารในทะเล จึงนับเป็นสัตว์ชนิดสำคัญในการอนุรักษ์มหาสมุทร

เนื่องจากเต่าทะเลเดินทางไปทั่วมหาสมุทรเป็นบริเวณกว้าง พวกมันจึงเป็นตัวบ่งชี้สำคัญถึงสุขภาพของมหาสมุทรด้วย การลดลงของประชากรเต่ามักสะท้อนถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมที่ใหญ่กว่า เช่น การสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย มลพิษ การทำประมงเกินขนาด และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

การลดลงของประชากรเต่าทะเล

ทุกวันนี้เรากำลังเห็นผลที่ตามมาของโลกที่มีเต่าทะเลน้อยลง มหาสมุทรของเรากำลังเปลี่ยนไป และไม่ได้เปลี่ยนไปในทางที่ดี เมื่อประชากรเต่าทะเลทั่วโลกยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง สมดุลอันเปราะบางของระบบนิเวศทางทะเลก็ถูกรบกวน ทำให้สุขภาพของแนวปะการัง แหล่งหญ้าทะเล และห่วงโซ่อาหารทั้งหมดในมหาสมุทรตกอยู่ในความเสี่ยง

ในฐานะผู้พิทักษ์ทะเลและทูตแห่งมหาสมุทรที่มีความรับผิดชอบ การเข้าใจบทบาทของเต่าทะเลในการรักษาระบบนิเวศทั้งทางทะเลและบนบกให้สมบูรณ์จึงเป็นสิ่งสำคัญ การปกป้องเต่าทะเลคือการปกป้องสุขภาพ ความหลากหลายทางชีวภาพ และอนาคตของมหาสมุทรของเรา

เต่าตนุ – ผู้ดูแลแหล่งหญ้าทะเลให้สมบูรณ์

เต่าตนุเป็นหนึ่งในสัตว์กินพืชขนาดใหญ่ในทะเลไม่กี่ชนิดที่แทะเล็มหญ้าทะเล การกินอย่างสม่ำเสมอของพวกมันช่วยให้หญ้าทะเลสั้น แข็งแรง และมีผลิตภาพสูง ด้วยการเพิ่มปริมาณสารอาหารและกระตุ้นให้เกิดการเติบโตใหม่

เมื่อประชากรเต่าตนุลดลง แหล่งหญ้าทะเลอาจรกทึบและเสื่อมโทรม หญ้าทะเลที่หนาแน่นโดยไม่มีสิ่งใดควบคุมจะทำให้กระแสน้ำไหลช้าลง และลดปริมาณแสงแดดที่ส่องถึงพื้นทะเล

สิ่งนี้นำไปสู่การย่อยสลายที่เพิ่มขึ้น ส่งเสริมการเติบโตของราเมือก และทำให้พื้นทะเลเต็มไปด้วยสาหร่าย เชื้อรา จุลินทรีย์ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังมากเกินไป จนในที่สุดก็ทำลายสมดุลของระบบนิเวศทั้งหมด

เต่าตนุชอบแทะเล็มส่วนที่สดและอ่อนกว่าของใบหญ้าทะเล โดยกัดกินสูงจากโคนต้นเพียงไม่กี่เซนติเมตร การแทะเล็มตามธรรมชาตินี้ช่วยให้แหล่งหญ้าทะเลแข็งแรงและได้รับการดูแลอย่างดี ขณะที่ส่วนบนที่แก่กว่าจะลอยออกไปแทนที่จะทับถมอยู่บนพื้นทะเล

นักวิทยาศาสตร์พบว่ากระบวนการนี้ช่วยควบคุมการหมุนเวียนของสารอาหาร โดยเฉพาะการมีอิทธิพลต่อปริมาณไนโตรเจนที่มีอยู่รอบรากหญ้าทะเล ซึ่งส่งเสริมให้พืชเติบโตแข็งแรงขึ้น เพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพ เพิ่มความหนาแน่นของสิ่งมีชีวิตในทะเล และทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ล่ากับเหยื่อสมดุล ทั้งหมดนี้ช่วยให้ระบบนิเวศแข็งแรงและมีผลิตภาพมากขึ้น

ที่เกาะเต่า เต่าตนุได้ปรับอาหารการกินให้เข้ากับแหล่งอาหารที่มีอยู่ในอ่าวและแนวปะการังรอบเกาะ เนื่องจากที่นี่ไม่มีทุ่งหญ้าทะเลขนาดใหญ่ให้เป็นแหล่งอาหาร พวกมันจึงกินสาหร่ายขนาดใหญ่เป็นหลัก โดยใช้ขากรรไกรที่แข็งแรงและมีขอบหยักแทะสาหร่ายจากโขดหิน เศษซากปะการัง และพื้นผิวแนวปะการัง การแทะเล็มตามธรรมชาตินี้ช่วยป้องกันไม่ให้สาหร่ายเติบโตปกคลุมจนแย่งพื้นที่กับปะการัง ซึ่งท้ายที่สุดก็ช่วยให้ระบบนิเวศแนวปะการังแข็งแรงและสมดุลมากขึ้น

เต่าตนุวัยอ่อนเริ่มต้นชีวิตเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์แบบฉวยโอกาส ในช่วงวัยเยาว์ พวกมันกินสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ในทะเลหลากหลายชนิด เช่น ปลา ปู หนอน แมงกะพรุน และสาหร่าย โดยกินอาหารทุกอย่างที่หาได้ระหว่างที่เติบโต

เมื่อโตขึ้น โดยปกติเมื่อกระดองยาวประมาณ 8–10 นิ้ว อาหารของพวกมันจะเริ่มเปลี่ยนไป พวกมันจะพัฒนาขากรรไกรที่แข็งแรงและมีขอบหยักซึ่งปรับตัวมาเพื่อการแทะเล็มโดยเฉพาะ ทำให้เปลี่ยนมาใช้ชีวิตแบบกินพืชเป็นส่วนใหญ่

อย่างไรก็ตาม หากแหล่งอาหารมีจำกัด บางครั้งพวกมันก็อาจมีพฤติกรรมเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์แบบฉวยโอกาส โดยมีผู้พบเห็นว่าพวกมันกินเหยื่อที่เป็นสัตว์ในปริมาณเล็กน้อย เช่น ฟองน้ำ แมงกะพรุน ปลิงทะเล และปะการังอ่อน อาหารที่ยืดหยุ่นนี้ช่วยให้พวกมันปรับตัวเข้ากับถิ่นที่อยู่อาศัยที่แตกต่างกันและสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปได้

การจำแนกชนิดและพฤติกรรมของเต่าตนุ

เต่าตนุเป็นหนึ่งในเต่าทะเลที่พบได้บ่อยที่สุดรอบเกาะเต่า และสามารถจำแนกได้จากลักษณะเด่นหลายประการ

แม้จะมีชื่อเรียกว่าเต่าสีเขียว (green turtle) แต่คำว่า “สีเขียว” หมายถึงสีของไขมันในร่างกาย ไม่ใช่สีของกระดอง กระดองหลังของพวกมันมักเรียบ เป็นรูปไข่ และมีขอบเป็นลอนหยัก มีเฉดสีน้ำตาล เขียวมะกอก และลวดลายด่างสีเข้มที่ช่วยให้กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมในแนวปะการัง

พวกมันมีหัวค่อนข้างเล็กและกลม มีเกล็ดหนึ่งคู่อยู่ด้านหน้าดวงตา และต่างจากเต่ากระตรงที่จะงอยปากของพวกมันสั้นและไม่งุ้มแหลม

เต่าตนุตัวเต็มวัยมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองในบรรดาเต่าทะเลทุกชนิด โดยมีความยาวกระดองตั้งแต่ 0.9 ถึง 1.5 เมตร และมีน้ำหนักระหว่าง 135–225 กก. ส่วนเต่าวัยอ่อนจะมีขนาดเล็กกว่าและอาจมีลวดลายบนกระดองที่สว่างกว่าเล็กน้อย

โดยทั่วไปเต่าตนุมีนิสัยสงบ เคลื่อนไหวช้า และมักพบนอนพักอยู่ใต้ชะง่อนปะการัง ว่ายผ่านอ่าวน้ำตื้น หรือค่อย ๆ ขึ้นมาหายใจที่ผิวน้ำอย่างสงบ รอบเกาะเต่ามักพบพวกมันแทะเล็มสาหร่ายอยู่ในอ่าวที่มีคลื่นลมสงบ

เต่าตนุยังเป็นสัตว์ที่ย้ายถิ่นไกล และมักกลับมายังแหล่งหากินและแหล่งวางไข่เดิมตลอดชีวิต พฤติกรรมของพวกมันให้ข้อมูลอันมีค่าต่องานอนุรักษ์ เพราะการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบการกิน การเคลื่อนที่ หรือสุขภาพ สามารถบ่งชี้ถึงปัญหาสิ่งแวดล้อมในวงกว้างที่ส่งผลต่อระบบนิเวศแนวปะการังได้

เต่ากระ – ผู้รักษารากฐานของแนวปะการัง

เต่ากระเป็นสัตว์ที่กินทั้งพืชและสัตว์ แต่แหล่งอาหารที่พวกมันชอบและสำคัญที่สุดคือฟองน้ำทะเล ฟองน้ำทะเลอาจเป็นอาหารส่วนใหญ่ของเต่ากระตัวเต็มวัย ทำให้พวกมันเป็นหนึ่งในสัตว์ทะเลไม่กี่ชนิดที่ปรับตัวมาเพื่อกินฟองน้ำโดยเฉพาะ

ฟองน้ำทะเลมีกลไกป้องกันตัวทางเคมี และยังสามารถเปลี่ยนคุณสมบัติทางกายภาพของตัวเองได้ ซึ่งทำให้ปลาและสัตว์ทะเลอื่น ๆ ไม่กินพวกมัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเต่ากระกินฟองน้ำทะเล สัตว์ชนิดอื่นก็จะได้กินส่วนของฟองน้ำที่ปกติพวกมันเข้าไม่ถึง

ฟองน้ำทะเลแย่งพื้นที่ แสงแดด และสารอาหารโดยตรงกับปะการังที่สร้างแนวปะการัง เนื่องจากฟองน้ำเติบโตได้เร็วและแผ่ขยายไปทั่วพื้นผิวแนวปะการัง จึงสามารถครอบครองพื้นที่บางส่วนได้ง่าย ขัดขวางไม่ให้ปะการังวัยอ่อนลงเกาะ และลดความหลากหลายโดยรวมของระบบนิเวศ

เต่ากระมีบทบาทสำคัญในการควบคุมสมดุลนี้ การกินฟองน้ำช่วยป้องกันไม่ให้ฟองน้ำเติบโตมากเกินไป และเปิดพื้นที่ให้ปะการังได้เติบโตและเจริญงอกงามมากขึ้น ซึ่งช่วยให้แนวปะการังแข็งแรงและฟื้นตัวได้ดีขึ้น เป็นที่หลบภัย แหล่งเพาะพันธุ์ และแหล่งหากินให้สัตว์ทะเลอื่นอีกนับไม่ถ้วน

หากประชากรเต่ากระลดลง ประชากรฟองน้ำอาจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและเริ่มเบียดแย่งพื้นที่ของปะการัง ก่อให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่ทั้งทางโครงสร้างและทางนิเวศทั่วทั้งแนวปะการัง เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งนี้อาจลดความหลากหลายทางชีวภาพ ทำให้แนวปะการังมีความสามารถในการฟื้นตัวน้อยลง และส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตมากมาย รวมถึงมนุษย์ ที่พึ่งพาระบบแนวปะการังที่สมบูรณ์

การจำแนกชนิดและพฤติกรรมของเต่ากระ

เต่ากระเป็นหนึ่งในเต่าทะเลที่มีลักษณะโดดเด่นที่สุดที่พบในแนวปะการัง

ชื่อ “hawksbill” (ปากเหยี่ยว) มาจากจะงอยปากที่แคบและแหลมนี้ ซึ่งเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการสอดเข้าไปในซอกเล็ก ๆ ของแนวปะการังเพื่อดึงอาหาร เช่น ฟองน้ำทะเล ปะการังอ่อน และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กออกมา

กระดองหลังของพวกมันเป็นรูปไข่ มีแผ่นเกล็ดกระดองซ้อนเหลื่อมกัน ทำให้ขอบกระดองดูหยักเล็กน้อยคล้ายฟันเลื่อย กระดองมักมีลวดลายสีอำพัน น้ำตาล เหลือง และดำที่สะดุดตา ทำให้เป็นหนึ่งในเต่าที่จดจำได้ง่ายที่สุดจากรูปลักษณ์ภายนอก เต่ากระต่างจากเต่าตนุตรงที่มีเกล็ดสองคู่ระหว่างดวงตา (เกล็ดพรีฟรอนทัล) ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญในการจำแนกชนิด

โดยทั่วไปเต่ากระมีขนาดเล็กกว่าเต่าตนุ มักมีความยาวกระดองได้ถึงประมาณ 90 ซม. และมีน้ำหนักระหว่าง 45–70 กิโลกรัม พวกมันว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และมักพบตามแนวปะการังมากกว่าบริเวณหญ้าทะเลที่เปิดโล่ง

เต่ากระมักชอบอยู่ตามลำพังและหลบซ่อนตัวมากกว่าเต่าตนุ มักพบพวกมันว่ายลัดเลาะไปตามโครงสร้างแนวปะการัง พักอยู่ใต้ชะง่อนปะการัง หรือหาอาหารอย่างระมัดระวังรอบ ๆ ฟองน้ำและซอกหิน

พวกมันยังขึ้นชื่อเรื่องความผูกพันกับถิ่นที่อยู่อย่างมาก โดยมักกลับมายังแหล่งหากินและชายหาดวางไข่เดิมตลอดชีวิต การสังเกตพฤติกรรมของพวกมันช่วยให้เข้าใจสุขภาพของแนวปะการัง คุณภาพของถิ่นที่อยู่อาศัย และสภาพโดยรวมของระบบนิเวศทางทะเลได้อย่างมีคุณค่า

เต่าทะเลขึ้นวางไข่ – ระบบนิเวศเนินทราย

เต่าทะเลที่ขึ้นมาวางไข่เป็นแหล่งสารอาหารคุณภาพสูงที่เข้มข้นและจำเป็นอย่างยิ่งต่อระบบนิเวศเนินทราย

ไข่เต่าทะเลให้สารอาหารสำคัญ เช่น ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม ซึ่งซึมลงสู่ระบบนิเวศเนินทรายชายหาด

หากไข่ฟักออกเป็นตัว สารอาหารจะยังคงหลงเหลืออยู่ในเปลือกไข่และของเหลวของตัวอ่อน

เต่าทะเลขึ้นวางไข่กับการกระจายของสิ่งมีชีวิต

หากไข่ไม่ฟัก สารอาหารจะเข้าสู่ห่วงโซ่อาหารมากยิ่งขึ้น โดยพืชจะดูดซับสารอาหารบางส่วน และสารอาหารอีกส่วนจะกระจายไปสู่สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในทราย

สิ่งนี้ช่วยหล่อเลี้ยงการเติบโตของพืชพรรณต่าง ๆ ทำให้แนวชายฝั่งมีความมั่นคง รวมถึงแหล่งวางไข่ของพวกมันเอง และเป็นแหล่งอาหารให้สัตว์กินพืชหลากหลายชนิด

สิ่งนี้ยังทำให้เต่าทะเลที่ขึ้นวางไข่มีอิทธิพลต่อการกระจายของสิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ เต่าทะเลมีบทบาทสำคัญในการรักษาสมดุลของห่วงโซ่อาหาร

เต่ามะเฟือง – นักล่าแมงกะพรุน

เต่าทะเลที่ใหญ่ที่สุดคือเต่ามะเฟือง ซึ่งเดินทางได้ไกลกว่าเต่าทะเลชนิดอื่นทั้งหมด มีความยาวกว่า 2 เมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 700 กก. ที่น่าแปลกใจอยู่บ้างก็คือเต่ามะเฟืองกินแมงกะพรุน และกินในปริมาณมากทุกวันเพื่อให้ได้อาหารเพียงพอต่อการมีสุขภาพดี

เคยมีรายงานว่าเต่ามะเฟืองหนึ่งตัวกินแมงกะพรุนถึง 200 กก. ต่อวัน และความอยากอาหารมหาศาลนี้ก็มีบทบาทสำคัญในการรักษาสมดุลของระบบนิเวศ เต่ามะเฟืองอพยพข้ามมหาสมุทรทั้งมหาสมุทร และเนื่องจากพวกมันกินแมงกะพรุนในปริมาณมาก จึงมีบทบาทสำคัญในฐานะหนึ่งในผู้ล่าแมงกะพรุนอันดับต้น ๆ

การจำแนกชนิดและพฤติกรรมของเต่ามะเฟือง

ประชากรเต่ามะเฟืองที่ลดลงหมายถึงประชากรแมงกะพรุนที่เพิ่มขึ้น

นี่เป็นเรื่องที่น่ากังวลอย่างยิ่ง และเมื่อรวมกับปริมาณปลาที่ลดลงจากการทำประมงเกินขนาด ก็ทำให้แมงกะพรุนแพร่ขยายไปทั่วโลก

ปลาที่น้อยลงหมายถึงการแย่งอาหารที่น้อยลง และเนื่องจากแมงกะพรุนกินไข่ปลาและตัวอ่อนของปลา จึงยิ่งขัดขวางการฟื้นตัวของปริมาณปลาด้วย

น่าเสียดายที่ประชากรเต่ามะเฟืองที่ลดลงอย่างต่อเนื่องได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงความเป็นใหญ่ของสิ่งมีชีวิตจากปลาไปสู่แมงกะพรุนมากขึ้นไปอีก

เต่าทะเลเป็นทั้งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหาร

เต่าทะเลเปรียบเสมือนระบบนิเวศขนาดเล็กในตัวเอง เป็นทั้งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารให้สิ่งมีชีวิตในทะเลหลากหลายชนิด กระดองของพวกมันเป็นพื้นผิวที่มีชีวิตซึ่งสิ่งมีชีวิตมากมายสามารถลงเกาะและเติบโตได้ ก่อเกิดความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกันที่สำคัญในมหาสมุทร

มีการพบเอพิไบออนต์ หรือสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนผิวของสัตว์อื่น มากกว่า 100 ชนิดบนกระดองเต่าหัวค้อน ซึ่งรวมถึงเพรียง สาหร่าย สัตว์เปลือกแข็งขนาดเล็ก และสิ่งมีชีวิตทะเลอื่น ๆ ที่เกาะติดอยู่บนกระดองและผิวหนังของเต่า

เอพิไบออนต์เหล่านี้ไม่เพียงได้ประโยชน์จากการเดินทางและการเข้าถึงสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ เท่านั้น แต่ยังสร้างโอกาสในการหาอาหารให้สัตว์อื่นในแนวปะการังด้วย มักพบปลาเล็กและกุ้งจิกกินสาหร่ายและเพรียงบนตัวเต่า โดยใช้เป็นแหล่งอาหารสำคัญ

ด้วยวิธีนี้ เต่าทะเลจึงช่วยค้ำจุนความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลไปไกลกว่าการอยู่รอดของตัวเอง และช่วยหล่อเลี้ยงสายใยชีวิตอันซับซ้อนที่ทำให้ระบบนิเวศแนวปะการังสมบูรณ์และสมดุล

เต่าทะเลกับเอพิไบออนต์

ปลาพยาบาลและกุ้งพยาบาล สร้างสถานีทำความสะอาดที่เต่าทะเลแวะเวียนมาเป็นประจำ สัตว์ตัวเล็กเหล่านี้จะกำจัดสาหร่าย ปรสิต และผิวหนังที่ตายแล้วออกจากกระดองและลำตัวของเต่า ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย ผู้ทำความสะอาดได้อาหาร ส่วนเต่าก็ได้ “ทำความสะอาดกระดองและผิวหนัง” ซึ่งช่วยลดแรงต้านน้ำและทำให้สุขภาพดีขึ้น

ปลานกขุนทองบางชนิดถึงกับมีความเชี่ยวชาญในการกินเพรียงบางชนิดที่พบบนกระดองเต่าตนุโดยเฉพาะ นอกจากนี้ยังพบปลาเหาฉลามว่ายตามเต่าทะเลตัวใหญ่ได้บ่อย โดยอาศัยเต่าเป็นที่คุ้มภัยและเป็นโอกาสในการหาอาหาร

เต่าทะเลกับความสัมพันธ์แบบพึ่งพาอาศัยกัน

ปลาเหาฉลามกินปรสิต เช่น โคพีพอด ที่เกาะอยู่บนกระดองเต่าทะเล รวมถึงผิวหนังที่เต่าลอกทิ้งและเศษอาหารเล็ก ๆ ที่เหลืออยู่ ซึ่งก่อให้เกิดความสัมพันธ์ที่เป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่าย ปลาเหาฉลามได้อาหาร การเดินทาง และการคุ้มครองจากผู้ล่า ขณะที่เต่าทะเลได้ประโยชน์จากปรสิตที่ลดลงและกระดองที่สะอาดขึ้น

เมื่อประชากรเต่าทะเลยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง สัตว์อย่างปลาเหาฉลาม ปลาทำความสะอาด และกุ้งพยาบาลก็สูญเสียส่วนสำคัญของกลยุทธ์การอยู่รอด และมักจำต้องหาวิธีหาอาหารและปกป้องตัวเองที่ได้ผลน้อยกว่า

เต่าทะเลกระจายความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตทางทะเลไปทั่วมหาสมุทรของโลก

ตลอดชีวิตของพวกมัน เต่าทะเลเดินทางหลายพันไมล์ข้ามมหาสมุทรและทะเล โดยมักอพยพไปมาระหว่างแหล่งหากิน แหล่งผสมพันธุ์ และชายหาดวางไข่

การเดินทางไกลเหล่านี้ทำให้พวกมันเป็นมากกว่านักเดินทาง พวกมันทำหน้าที่เป็นพาหะสำคัญของสิ่งมีชีวิตในทะเล และช่วยเชื่อมโยงระบบนิเวศที่อยู่ห่างไกลกันมากเข้าด้วยกัน

การอพยพของเต่าทะเล

ขณะที่เต่าทะเลเคลื่อนที่ผ่านถิ่นที่อยู่อาศัยต่าง ๆ สิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ มากมายก็เดินทางไปกับพวกมันด้วย เพรียง สาหร่าย สัตว์เปลือกแข็งขนาดเล็ก และเอพิไบออนต์อื่น ๆ เกาะติดอยู่บนกระดองและผิวหนังของเต่า โดยใช้เต่าเป็นทั้งพาหนะและที่อยู่อาศัย ทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้แพร่กระจายไปยังแนวปะการัง แนวชายฝั่ง และภูมิภาคต่าง ๆ ของมหาสมุทรที่พวกมันอาจไม่มีวันไปถึงได้ด้วยตัวเอง

นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการเคลื่อนที่นี้ช่วยเพิ่มการกระจายและความหลากหลายทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตอย่างเพรียง โดยเฉพาะชนิดที่ต้องพึ่งพาสัตว์ที่มีชีวิตเป็นแหล่งอาศัย เช่น เต่าหัวค้อน การพาสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ข้ามระยะทางอันไกลโพ้นทำให้เต่าทะเลช่วยรักษาการไหลของยีนระหว่างประชากรให้สมบูรณ์ และส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพทั่วทั้งมหาสมุทร

ทำไมเต่าทะเลจึงเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์?

จำนวนเต่าทะเลทั่วโลกลดลงอย่างมากในช่วง 200 ปีที่ผ่านมา และการลดลงของประชากรนี้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เต่าทะเลหกในเจ็ดชนิดถูกจัดให้อยู่ในสถานะถูกคุกคามหรือใกล้สูญพันธุ์อันเนื่องมาจากการกระทำของมนุษย์

รอบเกาะเต่าพบเต่าทะเลได้บ่อยสองชนิด คือ เต่าตนุและเต่ากระ แม้ทั้งสองชนิดจะเผชิญภัยคุกคามร้ายแรง แต่เต่ากระถูกจัดอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ทำให้การปกป้องพวกมันมีความสำคัญเป็นพิเศษ

เต่าทะเลกำลังเผชิญภัยคุกคามสำคัญอะไรบ้าง?

สหภาพระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) ได้ระบุภัยคุกคามที่สำคัญที่สุดห้าประการต่อการดำรงอยู่ของเต่าทะเล

1. การประมงเชิงพาณิชย์และการติดเครื่องมือประมงโดยไม่ตั้งใจ

เต่าทะเลถูกจับหรือติดพันอยู่ในอวนประมงเชิงพาณิชย์โดยไม่ตั้งใจ ซึ่งมักทำให้ถึงตาย เพราะเต่าทะเลหายใจด้วยอากาศและต้องขึ้นมาที่ผิวน้ำเป็นระยะ หากติดพันอยู่ พวกมันมักจะจมน้ำตาย

การประมงเบ็ดราวมีแนวโน้มที่จะจับและฆ่าเต่าทะเลโดยไม่ตั้งใจ

วิธีการทำประมงสมัยใหม่ยังสามารถทำลายถิ่นที่อยู่อาศัยของเต่าทะเลและส่งผลกระทบรุนแรงต่อห่วงโซ่อาหารได้ด้วย

2. การล่าโดยตรงหรือการประมงผิดกฎหมาย

น่าเศร้าที่ทั่วโลกยังคงมีการลักลอบล่าเต่าทะเลอย่างผิดกฎหมาย

ทั้งที่การค้าเต่าทะเลทั้ง 7 ชนิดถูกห้ามโดย CITES (อนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์)

เต่าทะเลถูกลักลอบล่าและค้าขายเพื่อเอาไข่ เนื้อ หนัง และกระดอง

เต่ากระถูกล่ามานานหลายศตวรรษเพื่อเอากระดองสีทองและน้ำตาลอันสวยงาม ซึ่งนำไปทำเครื่องประดับและสินค้าฟุ่มเฟือยอื่น ๆ และนี่คือสาเหตุหลักที่ทำให้เต่ากระอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง

น่าเสียดายที่หลายพื้นที่ในโลกยังขาดการบังคับใช้กฎหมายที่จำเป็นในการควบคุมเรื่องนี้ หรือเพิกเฉยต่อการปฏิบัติที่มีมานานหลายศตวรรษในบางชุมชนเนื่องจากการคอร์รัปชัน

ยังมีอีกไม่กี่ประเทศที่อนุญาตให้มีการค้าเต่ากระมาจนถึงทุกวันนี้ โดยอ้างถึงประเพณีทางวัฒนธรรมที่มีมาตั้งแต่ 400 ปีก่อน

3. การพัฒนาพื้นที่ชายฝั่ง

การพัฒนาพื้นที่ชายฝั่งที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลในช่วง 20-30 ปีที่ผ่านมาส่งผลเสียต่อแหล่งวางไข่ของเต่าทะเล

การก่อสร้าง การท่องเที่ยว การสัญจรทางเรือ การขุดลอก และผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ที่เพิ่มขึ้น ล้วนส่งผลเสียต่อถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติที่เต่าทะเลใช้วางไข่

แสงไฟประดิษฐ์จากสิ่งปลูกสร้างริมชายฝั่ง เช่น โรงแรม เป็นอีกหนึ่งภัยคุกคามต่อเต่าที่ขึ้นมาวางไข่

แสงไฟอาจทำให้ลูกเต่าที่เพิ่งฟักหลงทิศทางจนหาทางลงสู่ทะเลไม่ได้ และทำให้เต่าตัวเมียไม่ขึ้นมาวางไข่เลย

4. มลพิษ

ขยะในมหาสมุทรเป็นปัญหาใหญ่ในปัจจุบัน โดยICCUN ประเมินว่ามีพลาสติกประมาณ 8 ล้านตันไหลลงสู่มหาสมุทรของเราทุกปี

พลาสติก ผลพลอยได้จากปิโตรเลียม และเครื่องมือประมงที่ถูกทิ้ง คิดเป็นสัดส่วนขนาดใหญ่ของขยะทะเลอันตรายที่สามารถทำร้ายหรือฆ่าเต่าทะเลที่กินเข้าไปหรือติดพันอยู่

แมงกะพรุนและฟองน้ำทะเลเป็นอาหารหลักของเต่าทะเลบางชนิด และน่าเศร้าที่เต่าทะเลอาจเข้าใจผิดว่าพลาสติกเป็นแมงกะพรุน และเข้าใจผิดว่าขยะทะเลทั่วไปอื่น ๆ เป็นแหล่งอาหาร

สถิติและข้อค้นพบสำคัญปี 2025–2026

• พบว่าเต่าทะเลที่ทำการศึกษาเกือบ 50% กินพลาสติกเข้าไป
• นักวิจัยพบว่าโดยเฉลี่ยแล้ว พลาสติกชนิดอ่อนหรือชนิดแข็งเพียงปริมาณเท่าลูกเบสบอลสองลูกก็อาจเพียงพอที่จะฆ่าเต่าทะเลได้หนึ่งตัว
• เต่าตนุมีความเสี่ยงเป็นพิเศษ โดยบางการศึกษาแสดงให้เห็นว่ามีถึง 62% ที่กินพลาสติกเข้าไป ซึ่งมักเข้าใจผิดว่าเป็นสาหร่ายหรือแหล่งอาหารอื่น
• เต่าหัวค้อนก็ได้รับผลกระทบอย่างหนักเช่นกัน โดยการศึกษาในลักษณะเดียวกันรายงานอัตราการกินพลาสติกประมาณ 17%
• พลาสติกชนิดอ่อน เช่น ถุงพลาสติก รวมถึงเครื่องมือประมงที่สูญหาย ถือเป็นขยะทะเลบางประเภทที่อันตรายที่สุด
• ไมโครพลาสติกบนชายหาดวางไข่ยังส่งผลต่อการรอดชีวิตของลูกเต่าได้ด้วยการเปลี่ยนอุณหภูมิของทราย ซึ่งมีผลต่อทั้งพัฒนาการของลูกเต่าและอัตราส่วนเพศ

5. การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

อุณหภูมิของไข่เต่าทะเลในช่วงฟักสามารถกำหนดเพศของลูกเต่าได้

อุณหภูมิอากาศที่สูงขึ้นหมายถึงอุณหภูมิของน้ำและทรายที่อุ่นขึ้น และอุณหภูมิที่สูงขึ้นนี้ส่งผลให้ลูกเต่าเพศผู้ฟักออกมาน้อยลง และรบกวนรูปแบบการสืบพันธุ์ที่มีประสิทธิภาพ

อุณหภูมิโลกที่สูงขึ้นยังทำให้เกิดพายุเพิ่มขึ้น ซึ่งสามารถทำลายแนวปะการังที่เต่าทะเลบางชนิดอาศัยอยู่ หรือชายหาดที่พวกมันวางไข่

เมื่อเหตุการณ์สภาพอากาศสุดขั้วเกิดถี่ขึ้น ถิ่นที่อยู่อาศัยสำคัญของเต่าทะเลและกระบวนการทางสมุทรศาสตร์ตามปกติจะถูกรบกวนอย่างรุนแรงหรือถึงขั้นถูกทำลาย

คุณจะช่วยเต่าทะเลได้อย่างไร?

มีหลายวิธีที่คุณสามารถช่วยเต่าทะเลให้พ้นจากความทุกข์ยาก และเราขอแนะนำวิธีง่าย ๆ สองสามวิธีที่คุณเริ่มทำได้ทันที

เลือกบริโภคอาหารทะเลอย่างชาญฉลาด

• สอบถามว่าอาหารทะเลของคุณถูกจับมาจากที่ไหนและด้วยวิธีใด ซื้ออาหารทะเลเฉพาะจากผู้ประกอบการประมงที่มีความรับผิดชอบ ซึ่งใช้วิธีการจับที่ไม่ทำร้ายหรือฆ่าเต่าทะเล

ให้ความรู้แก่เพื่อนและครอบครัวเกี่ยวกับการทำประมงอย่างยั่งยืน

• แบ่งปันความรู้ของคุณเกี่ยวกับความทุกข์ยากของเต่าทะเล และผลกระทบร้ายแรงที่วิธีการประมงเชิงพาณิชย์สมัยใหม่มีต่อสิ่งแวดล้อมในมหาสมุทรและสุขภาพของเต่าทะเล

ลดการใช้พลาสติกและพยายามเลิกใช้พลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว

• พกขวดน้ำแบบใช้ซ้ำได้ และเปลี่ยนจากถุงพลาสติกมาใช้ถุงผ้าที่ใช้ซ้ำได้
• หากคุณสั่งอาหารกลับบ้าน ให้นำภาชนะที่ใช้ซ้ำได้ไปให้ร้านอาหาร และสนับสนุนร้านอาหารและธุรกิจที่สนับสนุนการเลิกใช้พลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวในการดำเนินธุรกิจ
• เลิกใช้พลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวเมื่อมีทางเลือกที่ใช้ซ้ำได้ และเปลี่ยนจากพลาสติกมาใช้ทางเลือกที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมากกว่า

เข้าร่วมการดำน้ำ Dive Against Debris การเก็บขยะชายหาด และการสำรวจไมโครพลาสติก

• ลงน้ำกันเลย! สมัครเข้าร่วมDive Against Debris ครั้งต่อไป ช่วยเก็บขยะทะเลในพื้นที่ของคุณ และมีส่วนช่วยให้ระบบนิเวศในมหาสมุทรของเรามีสุขภาพดีขึ้น
• ด้วยความร่วมแรงของอาสาสมัครในท้องถิ่น โครงการวิทยาศาสตร์ภาคพลเมืองที่ยอดเยี่ยมนี้ให้ข้อมูลอันมีค่าเกี่ยวกับขยะทะเล ซึ่งช่วยเป็นข้อมูลประกอบการเปลี่ยนแปลงนโยบายได้
• อีกทางหนึ่ง หากคุณจัดกิจกรรมเก็บขยะชายหาด แอป Cleanswell ช่วยให้คุณบันทึกประเภทของขยะที่พบลงในฐานข้อมูลขยะทะเลระดับโลกของ Ocean Conservancy ได้
• ข้อมูลเหล่านี้ให้ภาพรวมของขยะในมหาสมุทรทั่วโลก ช่วยให้นักวิจัยและผู้กำหนดนโยบายตัดสินใจและหาแนวทางแก้ไขได้อย่างมีข้อมูล

สนับสนุนการอนุรักษ์เต่าทะเลและร่วมเป็นส่วนหนึ่ง

• องค์กรวิจัยและอนุรักษ์เต่าทะเลที่เก่าแก่ที่สุดคือ The Sea Turtle Conservancy
• พันธกิจของ STC คือการทำให้เต่าทะเลในทะเลแคริบเบียน มหาสมุทรแอตแลนติก และมหาสมุทรแปซิฟิกอยู่รอด ผ่านการวิจัย การให้ความรู้ การฝึกอบรม การรณรงค์ และการปกป้องถิ่นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติที่พวกมันต้องพึ่งพา

องค์กรอนุรักษ์อื่น ๆ ที่อยู่แถวหน้าของการอนุรักษ์เต่าทะเล ได้แก่ World Wildlife Fund และ Oceanic Society

โลกจะช่วยเต่าทะเลได้อย่างไร?

แม้นักวิทยาศาสตร์และนักอนุรักษ์จะกังวลต่อความทุกข์ยากของเต่าทะเลและภัยคุกคามที่พวกมันเผชิญมานานหลายทศวรรษ แต่ก็ยังไม่มีข้อตกลงระหว่างประเทศใดที่คุ้มครองพวกมันได้อย่างสมบูรณ์

เต่าทะเลเป็นสัตว์ที่ย้ายถิ่นไกล เดินทางไปทั่วมหาสมุทรของโลกเป็นระยะทางยาวไกล และนี่คือหัวใจของปัญหา เพื่อปกป้องเต่าทะเลอย่างแท้จริง หลายประเทศและหลายวัฒนธรรมต้องทำงานร่วมกันและให้ความร่วมมือกัน

ซึ่งต้องรวมถึง:

เพิ่มขีดความสามารถของรัฐบาลแต่ละประเทศในการดำเนินการ

• รัฐบาลแต่ละประเทศบังคับใช้ข้อบังคับของ CITES และเสริมความเข้มแข็งให้กฎหมายภายในประเทศเพื่อจำกัดการค้าเต่าทะเลและผลิตภัณฑ์จากเต่าทะเล
• จำเป็นต้องปรับปรุงการสืบสวนและการบังคับใช้กฎหมายในตลาด

ยกระดับความร่วมมือระดับภูมิภาคระหว่างรัฐบาลของแต่ละประเทศ

• เสริมสร้างการประสานงานและความร่วมมือ และส่งเสริมการแบ่งปันข้อมูลเกี่ยวกับการค้าผิดกฎหมายระหว่างประเทศ เช่น วิธีการลักลอบขนและเส้นทางการค้า ระหว่างรัฐบาลของแต่ละประเทศ
• ข้อตกลงที่มีอยู่ได้รวมถึงโครงการแบ่งปันข้อมูลร่วมกันและการเสริมสร้างขีดความสามารถไว้แล้ว
• ต่อยอดจากสิ่งเหล่านี้ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่รูปแบบการอพยพของเต่าทะเลทำให้พวกมันข้ามพรมแดนหลายแห่งและเข้าสู่เขตอำนาจที่แตกต่างกัน

สร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการค้ากระดองเต่าทะเลที่ผิดกฎหมาย

• แม้เต่าทะเลทั้งเจ็ดชนิดจะถูกขึ้นบัญชีเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ในบัญชีหมายเลข I ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าที่ใกล้สูญพันธุ์ (CITES) และมีการห้ามการค้าเต่าทะเลเชิงพาณิชย์ระหว่างประเทศแล้ว แต่เต่าทะเลก็ยังคงถูกลักลอบล่าอย่างผิดกฎหมาย
• จากการศึกษาที่สำนักเลขาธิการ CITES ว่าจ้างให้จัดทำในเดือนพฤศจิกายน 2019 การค้าเต่าทะเลอย่างผิดกฎหมายยังคงดำเนินอยู่
• แม้จะถูกประกาศให้ผิดกฎหมายทั่วโลกตั้งแต่ปี 1977 แต่การค้า Bekko (กระดองเต่า) ก็ยังคงดำเนินต่อไปในตลาดมืด
• การค้าผิดกฎหมายไหลจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น จีน ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง และประเทศที่มีความต้องการผลิตภัณฑ์ Bekko สูง
• การสืบสวนยังพบว่าผลิตภัณฑ์ Bekko ที่ผิดกฎหมายเหล่านี้หาซื้อได้ง่ายในละตินอเมริกา
• สหรัฐอเมริกาเป็นตลาดผลิตภัณฑ์สัตว์ป่าผิดกฎหมายที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก โดยนักท่องเที่ยวที่เดินทางกลับประเทศนำผลิตภัณฑ์เหล่านี้กลับมาจากต่างประเทศ โดยไม่รู้ว่าตนเองกำลังมีส่วนทำให้สัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งลดจำนวนลง
• ในฐานะประเทศที่มีส่วนรับผิดชอบมากที่สุดต่อการค้ากระดองเต่าทั่วโลกในช่วงสองศตวรรษที่ผ่านมา ญี่ปุ่นจึงสมควรได้รับการพิจารณา ทั้งในแง่บทบาททางประวัติศาสตร์ต่อการลดลงของประชากรเต่ากระทั่วโลก และการค้าภายในประเทศที่ยังคงถูกกฎหมาย
• ในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นประเทศที่มีส่วนรับผิดชอบมากที่สุดต่อการค้ากระดองเต่า การขายผลิตภัณฑ์จากกระดองเต่าภายในประเทศยังคงถูกกฎหมาย
• เราต้องให้ความรู้และสร้างความตระหนักรู้แก่ผู้มีบทบาทสำคัญ เช่น ชุมชนท้องถิ่น ชาวประมง และพ่อค้าในประเทศต้นทาง รวมถึงผู้บริโภคในประเทศที่มีความต้องการ

เต่าทะเลกำลังเผชิญกับการสูญพันธุ์เชิงนิเวศหรือไม่?

ดังที่เราได้แสดงให้เห็นแล้ว เต่าทะเลมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในระบบนิเวศทางทะเล เต่าทะเลหลายชนิดเดินทางหลายพันไมล์ข้ามมหาสมุทร ช่วยรักษาแหล่งหญ้าทะเลให้สมบูรณ์ เป็นแหล่งสารอาหารสำคัญให้เนินทรายที่ใช้วางไข่ และทำให้แนวปะการังของเรายังคงแข็งแรงและสมบูรณ์

อย่างไรก็ตาม ด้วยประชากรที่ลดลงอย่างรวดเร็ว และเต่าทะเลสองชนิด คือ เต่า Kemp Ridley และเต่ากระ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง จึงมีความเสี่ยงอย่างแท้จริงที่เต่าทะเลกำลังมุ่งหน้าสู่การสูญพันธุ์เชิงนิเวศ ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อจำนวนเต่าทะเลเหลือน้อยเกินกว่าจะทำหน้าที่ตามบทบาททางนิเวศต่อไปได้ ในฐานะผู้มีส่วนสำคัญต่อความหลากหลายอันน่าทึ่งที่มหาสมุทรของเราต้องการเพื่อคงความสมบูรณ์ไว้

หลักสูตร Sea Turtle Awareness ในประเทศไทย

เต่ากระและเต่าตนุแวะเวียนมายังทะเลเขตร้อนอันอบอุ่นรอบเกาะเต่าเป็นประจำ และพบเห็นได้บ่อยเมื่อดำน้ำลึกที่จุดดำน้ำหลายแห่ง ทัวร์ดำน้ำตื้นรอบเกาะเป็นอีกโอกาสหนึ่งที่ผู้มาเยือนจะได้ชมสัตว์ทะเลอันงดงามเหล่านี้ในสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ

กลุ่มวิทยาศาสตร์ภาคพลเมืองในท้องถิ่นชื่อ Koh Tao Turtles ได้เฝ้าติดตามประชากรเต่าทะเลในพื้นที่มาตลอด 10 ปีที่ผ่านมา โดยติดตาม เฝ้าสังเกต และช่วยระบุตัวเต่าทะเล เพื่อช่วยอนุรักษ์สัตว์สัญลักษณ์ชนิดนี้

หลักสูตรอนุรักษ์ทะเลด้านเต่าทะเล

ทีม Black Turtle Dive มีส่วนร่วมในงานอนุรักษ์ในท้องถิ่นมาเป็นเวลา 15 ปี และเปิดสอนหลักสูตรอนุรักษ์ทั้งทางทะเลและบนบกมากมายให้แก่ผู้มาเยือนที่ต้องการมีส่วนร่วมและเรียนรู้วิธีปกป้องและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น

หลักสูตรพื้นฐานหนึ่งวัน Sea Turtle Awareness เป็นหนึ่งในหลักสูตรดังกล่าว ซึ่งช่วยเพิ่มความตระหนักรู้เกี่ยวกับเต่าทะเลของเกาะเต่า และเปิดรับทุกคนที่มีอายุตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป

หลักสูตรนี้สามารถเรียนจนจบได้ด้วยการดำน้ำลึกหรือดำน้ำตื้นที่อ่าวยอดนิยมรอบเกาะเต่าซึ่งพบเห็นเต่าทะเลได้ทุกวัน

Sea Turtle Awareness เกาะเต่า

ช่วงเช้าเป็นการแนะนำเต่าทะเลเจ็ดชนิดหลัก พร้อมเอกสารประกอบการเรียนรู้ซึ่งรวมถึงคู่มือจำแนกชนิดเต่าทะเล และการบรรยายแบบมีปฏิสัมพันธ์ 2 ชั่วโมง

ภาคปฏิบัติช่วงบ่ายประกอบด้วยการดำน้ำลึกแบบ Open Water 2 ไดฟ์ หรือการดำน้ำตื้น ซึ่งผู้เรียนจะได้ชมเต่าทะเลในสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ

หลักสูตร Sea Turtle Awareness ปิดท้ายด้วยการสรุปและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับการจำแนกชนิด พฤติกรรมที่ได้พบเห็น และแนวทางว่าเราทุกคนจะทำสิ่งใดได้มากขึ้นเพื่อปกป้องสัตว์ทะเลที่น่าทึ่งและใกล้สูญพันธุ์ชนิดนี้

หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติม โปรดเยี่ยมชม Sea Turtle Ecology & Monitoring เพื่อดูว่าคุณจะมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์เต่าทะเลได้อย่างไร

เขียนโดย Matt Bolton

ผู้ก่อตั้ง @ Black Turtle Dive | ผู้ร่วมก่อตั้ง – Eco Koh Tao และ Isla Tortuga Divers | PADI Platinum Course Director @ IDC Koh Tao | ที่ปรึกษาอุตสาหกรรมดำน้ำ | ผู้บุกเบิกด้านการอนุรักษ์ทะเล